Breadcrumbs

Ware ik

  • Ervaringen

    Ervaringen van cliënten

    • Het is al weer enige tijd geleden, dat jij me begeleidde. Ik ben in de tussentijd steeds vrijer geworden en meer in contact gekomen met mijn ware ik. Maar er is meer en jij hebt daarvoor de eerste kiem weten te leggen bij mij. Ik heb er behoefte aan je te bedanken voor je begeleiding. Je hebt mij steeds gesteund in mijn zoektocht en ik waardeer dat zeer. Naast het werk wat ik al deed, werk ik inmiddels tevens ergens anders als arts bij een stichting voor meervoudig gehandicapten. En dat is wel erg bevredigend. Deze mensen zijn oprecht blij met mijn hulp. Nogmaals dank voor je hulp en steun en wie weet tot ziens.
    • Dit heeft nou een echte verandering gegeven: ik kan er anders mee omgaan, de pijn en de hartkloppingen zijn weg!
    • Ik vond het een heel ontspannende training waarbij je probeert je innerlijke rust te krijgen. Ik kan me hierdoor in voor mij moeilijke situaties meer ontspannen en ben zekerder van mezelf (17 jr.). 
    • Als ik weer voel dat ik ga blokkeren, ga ik naar mijn punt van rust. Het lukt niet altijd, maar het gaat nu al een stuk beter. Ik vond de oefeningen en de gesprekken heel fijn (14 jr.). 
    • Ik vind het een ambacht wat jij doet.
    • Eindelijk kan ik mezelf gewoon voelen, ervaren wat er is. Ik heb meer feeling met mijn binnenste.
    • Na jarenlang geshopt te hebben bij diverse therapeuten besloot ik uiteindelijk op advies van een vriendin voor haptotherapie te kiezen. Ik heb me van tevoren geïnformeerd via andere mensen en internet en bleef toch terughoudend. Ik kon niet begrijpen hoe haptotherapie in zijn werk gaat en wat het voor mij kon betekenen. Ik begreep dat door middel van een diepe ontspanning blokkades werden opgeheven en contact werd gemaakt met het gevoel. Dat zei me nog niet genoeg. Ik ging voor het voordeel van de twijfel en begon met de therapie. Na twee zittingen dacht ik: nog een keer en dan besluit ik om wel of niet door te gaan. Na de derde zitting ging ik naar huis en nam op advies van mevr. Martens rust. Ze had gelijk, er kwam heel veel los, heel veel, bij mij, maar nooit meer dan ik aankon bedenk ik nu. Het loskomen van de blokkades in mij veroorzaakten in eerste instantie een grote, diepe vermoeidheid. Daarna ervoer ik een enorme rust en ruimte. Iets wat ik lang niet had ervaren. Geweldig, mijn natuurlijke veerkracht kwam beetje bij beetje terug. Het besef dat het begon beter te gaan zette mij aan om door te gaan en vol te houden. 
      Ik had al meer dan twintig jaren last van verkrampte darmen en daardoor van obstipatie. Na een aantal malen therapie was het resultaat verbluffend. Het was zo sterk dat ik naar mijn huisarts ging om te kijken of het wel normaal was hoe mijn stoelgang nu was. Hij moest glimlachen en ik nu ook. De darmen werkten uiteindelijk… normaal. Hetzelfde gebeurde met mijn been. Ik had zeer lange tijd blessures aan enkel en knie, recidiverend. Dit werd ook behandeld. Het bleek dat ik mijn rechterbeen niet voelde. Ik wist het niet, maar het klopte. Inmiddels voel ik en weet ik dat ik een rechterbeen heb. Ik verwaarloos mijn been niet en de klachten aan knie en enkel zijn miniem. Een geweldig resultaat en…duurzaam.

      Mijn verhaal mag misschien wat wollig klinken, haptotherapie is dat, in weerwil van mijn idee in het begin hierover, in het geheel niet. Het is concreet merkbaar en voelbaar.Het is een wetenschappelijk onderbouwde therapie die vergoed wordt door de meeste zorgverzekeraars. Dat laatste zegt genoeg lijkt me. 

      Haptonomie vooronderstelt een actieve houding van de cliënt heb ik gemerkt. Het is absoluut geen therapie die je passief kunt ondergaan. Ik denk dat je dan beter bij andere therapievormen terecht kunt. Uiteindelijk was mijn therapeut degene die bij mij zaken in werking zette. Ikzelf kon er iets mee doen of niet. De verantwoording bleef liggen waar ze moet liggen, bij mij. Ik zie de therapeut als gids of coach in deze therapievorm.

      Als ik nu na een jaar therapie terugkijk dan zijn mijn blokkades  opgeheven en het lijkt of ik opnieuw ben ‘opgebouwd’. Uiteraard stap voor stap. Ik ben nog steeds dezelfde, maar anders en beter.

      Ik ben een man van 53 jaar en heb een ernstige chronische ziekte en leef desondanks meer in evenwicht met mezelf dan ooit tevoren. De ziekte waaraan ik lijd zal niet verdwijnen, maar de vergrote stabiliteit maakt een veel beter functioneren mogelijk. Ik denk dat ik door de therapie meer mezelf ben geworden en daarom evenwichtiger in het leven sta. Ik ga anders met mezelf en mijn omgeving om, voor mij een openbaring. En… het resultaat is duurzaam, maar blijft een actieve houding van mij vragen.